تجارب زیسته دانشجویان دوره کارشناسی مهندسی عمران از توجه برنامه درسی به حوزه عاطفی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

2 دانشگاه شهید مدنی آذربایجان

3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران

چکیده

هدف این پژوهش، بررسی تجربه زیسته دانشجویان دوره کارشناسی رشته مهندسی عمران از توجه برنامه درسی به حوزه عاطفی است تا زوایا و ابعاد آن مشخص شود. رویکرد پژوهش حاضر، کیفی  و روش پژوهش از نوع پدیدارشناسی است که به همین منظور از بین 85 دانشجوی سال چهارم دوره کارشناسی رشته مهندسی عمران دانشگاه تبریز در سال تحصیلی 96-95 تا رسیدن به حد اشباع اطلاعات، 15 نفر از آن‌ها به شیوه نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و با جلب رضایت ایشان با استفاده از پروتکل مصاحبه تأییدشده توسط متخصصان مورد مصاحبه‌قرار گرفتند. جهت حصول اطمینان از قابلیت اعتمادپذیری داده­های پژوهش از روش مکرر، مقایسه مستمر داده­ها، خلاصه­سازی و دسته­بندی اطلاعات بدون اینکه داده­ها آسیبی ببینند، استفاده شد. پس از ضبط مصاحبه‌ها جهت تحلیل اطلاعات جمع‌آوری‌شده روش اسمیت استفاده شد و نتایج نشان داد برخی عناصر برنامه درسی رشته تحصیلی مهندسی عمران در دوره کارشناسی چون اهداف شناختی، محتوای غیررسمی، استفاده از روش‌های نوین تدریس، استفاده از مواد و وسایل آموزشی مناسب، تعاملات استاد و دانشجو، استفاده از اساتید جوان در تدریس، استفاده از معیار مناسب در ارزشیابی و درنظرگرفتن فعالیت‌های جانبی توانسته است به عواطف و احساسات دانشجویان توجه نماید و برخی دیگر ازجمله اهداف مهارتی، محتوای رسمی، زمان ارائه و اعتبار علمی محتوا، رعایت عدالت و انصاف در ارزشیابی و ضریب دشواری سؤالات در ارزشیابی در دستیابی به این هدف موفق نبوده‌اند.

کلیدواژه‌ها


اسدیان، سیروس. (1395). پدیدارشناسی بعد عاطفی: عنصر مغفول برنامه درسی رشته پرستاری. راهبردهای آموزش در علوم پزشکی، 9 (3)، 163-175.
بیان فر، فاطمه؛ ملکی، حسن؛ سیف، علی‌اکبر و دلاور، علی. (۱۳۸۸). تبیین اثر برنامه درسی پنهان مدارس بر بازده‌های عاطفی یادگیری در دانش‌آموزان دوره راهنمایی به‌منظور ارائه مدل. فصلنامه مطالعات برنامه درسی، 4 (15)، 57-85.
پارسا، عبداله و ساکتی، پرویز. (1386). رویکردهای یادگیری، نتایج یادگیری و ادراکات دانشجویان از برنامه درسی اجراشده و دوره تحصیلی. علوم اجتماعی و انسانی دانشگاه شیراز، 3 (52)، 1-23.
تقی پور ظهیر، علی. (۱۳۹8). مقدمه‌ای بر برنامه‌ریزی آموزشی و درسی. تهران: آگاه.
خان‌احمدی، راضیه. (1387). مقایسه و بررسی وضعیت موجود و وضعیت مطلوب برنامه درسی هنر در دوره ابتدایی مدارس دخترانه شهر خوی از دیدگاه معلمان و والدین در سال تحصیلی 87-86. پایان‌نامه کارشناسی ارشد رشته علوم تربیتی گرایش برنامه‌ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز.
خلیلی شورینی، سیاوش. (1393). روش‌های تحقیق در علوم انسانی. تهران: نشر یادواره کتاب.
رستگار، طاهره. (1393). ارزشیابی: آیا ارزشیابی نقطه پایان است؟! رشد معلم، 283، 20-18.
سیف، علی‌اکبر. (1381). روش‌های اندازه‌گیری و ارزشیابی تحصیلی. تهران: انتشارات سمت.
سیف، علی‌اکبر. (۱۳۹8). روش‌های یادگیری و مطالعه. تهران: نشر دوران.
شمشیری، بابک و فریدونی، زهرا. (1393). مفهوم خود از دیدگاه روان‌شناسی انسان‌گرا و عرفان اسلامی با تاکید بر روش تطبیقی. فصلنامه علمی - پژوهشی روش‌ها و مدل‌های روان‌شناختی، 4 ‌(16)، 65-84.
صفری، مجید و ناصح، آرمان. (۱۳۹۴). پژوهشی درباره میزان و چگونگی شناخت دانشجویان درباره به رشته. نشریه الکترونیکی شناسه، 2 (1)، 25-35.
طاهری، ژاله؛ دلاور، علی و قدم‌پور، عزت‌اله. (۱۳۸۹). عوامل مؤثر در الگوی مناسب باورهای انگیزشی دانش‌آموزان دبیرستانی. اصول بهداشت روانی، 48 (12)، 62-76.
عجم، علی‌اکبر و سعیدی رضوانی، محمود. (۱۳۹۲). چالش در اهداف تربیت دینی (شناخت، عاطفه و عملکرد). پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی، 1 (17)، 49-70.
علی آبادی، خدیجه. ‌(1398). مقدمات تکنولوژی آموزشی. تهران: انتشارات پیام نور.
فتحی واجارگاه، کوروش. (۱۳۹۵). برنامه درسی به‌سوی هویت‌های جدید (شرحی بر نظریات معاصر برنامه درسی). تهران: انتشارات آییژ.
فتحی واجارگاه، کوروش. (1395). کتاب اصول و مفاهیم اساسی برنامه‌ریزی درسی. تهران: علم استادان.
فتحی واجارگاه، کوروش؛ کشتی‌آرای، نرگس؛ فروغی، احمدعلی و زیمیتات، کرایگ. (۱۳۸۸). طراحی و اعتباربخشی الگوی برنامه درسی تجربه‌شده در آموزش عالی بر پایه رویکرد پدیدارشناسی. فصلنامه مطالعات برنامه درسی، 4(1)، 17-29.
کیایی جمالی، سید مهدی؛ فتحی واجارگاه، کوروش؛ موسی پور، نعمت الله و خراسانی، اباصلت. (1397). سیر تحول برنامه‌های درسی در نظام آموزش عالی ایران. اندیشه‌های نوین تربیتی، 14 (2)، 42-76.
ملکی، حسن. (۱۳۹۵). برنامه‌ریزی درسی (راهنمای عمل). مشهد: موسسه فرهنگی مدرسه برهان.
مهرمحمدی، محمود و همکاران. (۱۳۹7). برنامه درسی (نظرگاه‌ها، رویکردها و چشم‌اندازها). تهران: انتشارات سمت.
مؤمنی، حسین؛ کرمی، مرتضی و تیموری، سعید. (۱۳۹۰). برنامه درسی تجویزشده دانشجویان کارشناسی ناپیوسته. فصلنامه روانشناسی پرورشی، 2 (1)، 50-65.
نوحی، سیما؛ حسینی، سیدمرتضی؛ رخساری‌زاده، حمید؛ صبوری، امین و علیشیری، غلامحسین. (۱۳۹۱). بررسی انگیزه پیشرفت و رابطه آن با موفقیت تحصیلی در دانشجویان رشته‌های پزشکی، پرستاری و خدمات درمانی دانشگاه علوم پزشکی بقیه آ. (عج). مجله طب نظامی، 14 (3)، 29-34.
یاریقلی، بهبود؛ شعوری میلانی، زهرا و همایونی بخشایش، نسرین. (1396). تجربیات دانشجویان خوابگاهی از شب امتحان: یک بررسی پدیدارشناسی. اندیشه‌های نوین تربیتی، 13 (2)، 72-95.
یمنی دوزی سرخابی، محمد و بهادری حصاری، مریم. (1382). مقایسه برخی عوامل مؤثر بر کیفیت آموزش دوره‌های کارشناسی ارشد در دانشگاه‌های شهید بهشتی و صنعتی شریف. انتشارات: دانشگاه تهران.