تأثیر عوامل روان‌شناختی بر جنبه‌های آموزشی و کاربردی خودکارآمدی دانشجویان دوره تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌های ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور؛ گروه علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیام نور واحد ایرانشهر

چکیده

با توجه به مشکلات موجود در مقطع تحصیلات تکمیلی، این پژوهش سعی داشته ارتباط میان عوامل روان‌شناختی با جنبه‌های آموزشی و کاربردی خودکارآمدی دانشجویان دوره تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌های ایران را مدل‎سازی کند. بدین منظور از پرسشنامه‌های استاندارد و محقق ساخته استفاده شده است که در مجموع پرسشنامه کلی دارای آلفای کرونباخ 813/0 است. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشجویان مقطع دکتری دوره تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌های ایران هستند؛ روش نمونه‌گیری به صورت تصادفی ساده و شامل 297 نفر از این دانشجویان بوده است. نتایج نشان می‌دهد که آشفتگی شناختی بیشترین تأثیر را بر خودکارآمدی دانشجویان می‌گذارد و پس از آن عملکرد رفتاری و عملکرد شناختی قرار می‌گیرند. در بین ابعاد خودکارآمدی بعد عمومی و بعد تحصیلی ابعاد زیربنایی هستند که نقش میانجی را بین ابعاد و عوامل دیگر و خودکارآمدی دانشجویان ایفا می‌کنند. همچنین نتایج آزمون مدل، علاوه بر تأیید تأثیرگذاری عوامل، نشان می‌دهد که متغیرهای کنترلی جنسیت، سن و تأهل بر خودکارآمدی دانشجویان تأثیرگذار است اما متغیرهای اشتغال و سطح دانشگاه رابطه معنی‌داری در نمونه پژوهش ندارد.

کلیدواژه‌ها