روش‎های مطلوب ارزشیابی کارورزی در رشته‎های حقوق و روانشناسی در دانشگاه اصفهان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور

2 استاد گروه علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان

3 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان

4 دانشیار گروه حقوق، دانشگاه اصفهان

چکیده

هدف تحقیق بررسی شیوه‎های مطلوب ارزشیابی کارورزی رشته‎های حقوق و روانشناسی در مقطع کارشناسی است. پژوهش حاضر ترکیبی اکتشافی و تبیینی است. در بخش کیفی با 53 نفر از متخصصان، اعضای هیات علمی، شاغلین و دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته حقوق و روانشناسی دانشگاه اصفهان که به شیوه تصادفی هدفمند انتخاب شدند، مصاحبه شد. جامعه آماری بخش کمی دانشجویان ترم 5 و 7 و دانش‎آموختگان سال‎های 1396-1393 رشته‎های حقوق و روانشناسی در دانشگاه اصفهان که در مجموع 618 نفر بودند، به روش تصادفی طبقه‎ای انتساب متناسب 264 نفر انتخاب شدند. داده‎های پژوهش از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق‎ساخته جمع‎آوری شد. برای تعیین روایی مصاحبه و پرسشنامه از روایی محتوایی استفاده شد و پایایی پرسشنامه با روش ضریب آلفای کرونباخ محاسبه و 85% گزارش شد. در این پژوهش از روش مقوله‎بندی برای تحلیل کیفی و آزمون‎های آمار استنباطی؛ کولموگراف – اسمیرینف، t تک ‎نمونه‎ای، t دو نمونه‎ مستقل، فریدمن و تحلیل واریانس چند عاملی برای تحلیل کمی استفاده شده است. نتایج پژوهش در بخش کمی نشان داد برای ارزشیابی کارورزی در رشته حقوق، بیشترین اولویت مربوط به بررسی عملکرد دانشجو در موقعیت‎های شبیه‎سازی شده و در رشته روانشناسی، بررسی توان عملی و تشخیصی دانشجو نسبت به مشکلات مراجعین می‎باشد. شرکت‏کنندگان در مصاحبه نیز بر ارزشیابی توسط استاد از طریق بررسی عملکرد دانشجویان رشته حقوق؛ بررسی نمونه کار در موقعیت‎های عینی و ارائه گزارش مکتوب توسط دانشجویان رشته روانشناسی تأکید داشتند. 

کلیدواژه‌ها